Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

What's eating Gilbert Grape: Εξαιρετικές ερμηνείες σε μια ταινία απ'τα παλιά...

Hello και πάλι!  Τι κάνουμε; Καλά ελπίζω!.  Σήμερα έχουμε μια ταινία απ΄τα παλιά και συγκεκριμένα από το 1993, τότε που ήμουν 5 χρονών (που να φανταζόμουν οτι 18 χρόνια μετά θα καθόμουν και θα σχολίαζα τη συγκεκριμένη ταινία!).  Μου ήρθε στο μυαλό ενετελώς ξαφνικά χτες και ενώ είχα μια συζήτηση για...τι άλλο, ταινίες (freeeeeaaaak).  Οπότε είπα να γράψω σήμερα γι'αυτη.  Μάλιστα σκέφτομαι από'δω και πέρα σε κάθε ταινία να ανφέρω και τα trivia που υπάρχουν γι'αυτή, τα οποία έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, από κάθε άποψη!.  So ξεκινάμε...



Την ταινία έχω να την δω πολλά πολλά χρόνια, αλλά νομίζω πως δε θα χρειαζόταν έτσι κι αλλιώς να τη ξαναδώ για να την θυμηθώ.  Είναι μερικές που έτσι κι αλλιώς τις θυμάσαι, όσο χρόνια κι αν περάσουν.  Έτσι κι εδώ.  Η ταινία είναι ένας συνδυασμός δράματος, νεανικής αφέλειας και οικογενειάκων σχέσεων.  Δε μπορώ να πω οτι είναι από εκείνες τις ταινίες που σε κάνουν να ρίχνεις το δάκρυ κορόμηλο, αλλά σε κάνει σίγουρα να αισθάνεσαι μια θλίψη και μια στεναχώρια.  Το περίεργο είναι οτι την αμέσως επόμενη στιγμή, σε κάνει να χαμογελάς και να σκέφτεσαι και την θετική πλευρά των πραγμάτων.  Το γεγονός βασικά οτι c'est la vie, οπότε απλά το δέχεσαι και προχωράς...
O Gilbert Grape (Johnny Depp) είναι ένας νεαρός που έχει πολλά στο κεφάλι του.  Η οικογένειά του τον έχει ως μοναδικό στήριγμα, αφού με μια μητέρα παθολογικά παχύσαρκη και έναν διανοητικά καθυστερημένο, μικρό αδελφό, τον Arnie (Leonardo diCaprio), δε μπορεί παρά να εργάζεται προκειμένου να τους συντηρεί, με την ελάχιστη βοήθεια που προσφέρει παράλληλα και η αδελφή του.  Όλη η ρουτίνα της συνηθισμένης του ζωή θα αλλάξει, όταν μια μέρα θα γνωρίσει μια κοπέλα την Becky (Julliete Lewis) με την οποία θα δημιουργηθεί ένα αθώο και νεανικό φλερτ.  Η μητέρα του όμως δε θα χαρεί και ιδιαίτερα από αυτή τη γνωριμία του γιού της, και έτσι για ακόμη μια φορά τα προβλήματα θα επανέλθουν στη ζωή του Gilbert.
Αυτό νομίζω που σε κερδίζει στη συγκεκριμένη ταινία, είναι το γεγονός οτι όλοι οι ηθοποιοί δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες.  Ο Johnny Depp ως καταπιεσμένος και ολίγον άβγαλτος νέος, είναι ιδανικός ενώ και το γεγονός οτι έχει επωμιστεί όλα τα βάρη της οικογένειας, τον κάνει ακόμα πιο συμπαθή.  Η Julliete Lewis είναι.....η Julliete Lewis, πιτσιρίκα, τρελιάρα και τόσο γλυκά αφελής (όπως σχεδόν όλες οι παρτενερ του Depp στις τότε κυρίως ταινίες του).  Η ηθοποιός που ερμηνεύει τον ρόλο της μητέρας, η Darlene Cates είναι μια φυσιογνωμία πολύ τραγική, τόσο λόγω της φυσιογνωμίας της, όσο και λόγω του χαρακτήρα της στην ταινία.  Θεωρώ οτι είναι από τους βασικούς λόγους για τους οποίους αυτή η ταινία μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς άβολα και αμήχανα, καθώς λόγω της παχυσαρκίας, την βλέπουμε να ταλαιπωρείται για να κάνει ακόμα και το πιο απλό πράγμα, όπως το να σηκωθεί μόνη της ή να πάει στη τουαλέτα.  Για το τέλος φαντάζομαι πως καταλάβατε οτι άφησα επίτηδες τον ρόλο του diCaprio που θεωρώ οτι κλέβει την παράσταση.  Η ερμηνεία του ως παιδί με διανοητικά προβλήματα είναι συνταρακτική και απόλυτα αυθενιτκή, σε σημείο που αν δε γνώριζα οτι πρόκειται για ρόλο, να πίστευα οτι όντως έχει πρόβλημα!.  Για αυτή τη ταινία νομίζω πως ήρθε και η πρώτη του υποψηφιότητα για Oscar B' ανδρικού ρόλου και δικαιολογημένα, καθώς ίσως να είναι η πρώτη (και τελευταία) φορά που κάποιος άλλος κλέβει την παράσταση σε ταινία με πρωταγωνιστή των Johnny Depp.
Η σκηνοθεσία είναι όμορφη και απλή, και ουσιαστικά ακολουθεί την καθημερινότητα του Gilbert από τη ζωή του στο σπίτι, την δουλειά του, τη σχέση του με τον μικρό του αδελφό κλπ.  Φυσικά σε πρώτο πλάνο βρίσκονται οι σχέσεις όλων των ατόμων μεταξύ τους, μητέρας-παιδιών, κοινωνίας-οικογένειας, αλλά βέβεια και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει γενικότερα το κοινωνικό περοβάλλον, ανθρώπους ιδιαίτερους και ξεχωριστούς, όπως ο μικρός Arnie και η μητέρα.
Η ιστορία έχει μια ειλικρινή και ανθρώπινη ματιά πάνω στα ευαίσθητα θέματα τα οποία πραγματεύεται, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει οτι δεν είναι ορισμένες φορές δεν είναι και σκληρή.  Όπως είπαμε όμως είναι αληθινή και στην πραγματικότητα η ζωή είναι έτσι ακριβώς, με τα πάνω και τα κάτω, τις χαρές και τις λύπες της...
Είναι μια γλυκόπικρη ιστορία, με πολύ συναίσθημα και όμορφες ερμηνείες, που σίγουρα όποιος δεν έχει δει, θα έπρεπε να την τσεκάρει.  Μπορεί να είναι παλιά, αλλά παρόλα αυτά δεχάνει σε τίποτα από την ουσία της.  Ίσα ίσα που αποτελεί μια πραγματικά καλή κοινωνική ταινία, την οποία ξέρω οτι εμείς οι γυναίκες τουλάχιστον, αρεσκόμαστε να βλέπουμε :)  Δείτε την και θα καταλάβετε.  Ο diCaprio είναι απλά συγκλονιστικός....

http://www.youtube.com/watch?v=X6sLIP3908w

TRIVIA 
  • Σε μια σκηνή οπού ο diCaprio κρατάει στα χέρια του μια ακρίδα, υπάρχει πίσω από τις κάμερες ολόκληρο σωματείο για την προστασία των ζώων, με σκοπό να επιβεβαιώσει οτι η ακρίδα δεν θα πάθει....το παραμικρό!.  Παρόλα αυτά ο diCaprio την σκότωσε τελικά κατά λάθος!.
  • Ο Johnny Depp παραδέχτηκε μετά τα γυρίσματα, οτι μετά από ορισμένες σκηνές στις οποίες έπρεπε να μιλάει άσχημα στην μητέρα του, αισθανόταν πολύ άσχημα ο ίδιος και έτσι στο τέλος των σκηνών, ζήτησε συγγνώμη από την ηθοποιό Darlene Cates για όλα αυτά που τις είπε κατά τη διάρκεια της ταινίας!. 
(Πηγή IMDB)

No ταινιούλα για σήμερα!.  Αύριο ελπίζω να έχει κάτι καλύτερο η tv.  Οπότε σας χαιρετώ και σήμερα και σας εύχομαι ένα όμορφο βράδι!

Bye bye!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου