Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011

Be Kind Rewind: Πως με πολλή φαντασία και απλά υλικά, γίνονται οι καλύτερες ταινίες!

Καλησπέρα σε όλους και πάλι!  Σήμερα έχουμε κωμωδία, άντε μπας και φτιάξει και λίγο το κέφι μας!  Τη συγκεκριμένη ταινία μου την είχε προτίνει μια φίλη, τον καιρό που έψαχνα και εγω να δω μια καλή κωμωδία που να με κάνει να γελάσω έστω και λίγο.  Όταν λοιπόν την είδα θα πω την αλήθεια, δε ξεκαρδίστικα στα γέλια, ΑΛΛΑ όσες φορές γέλασα, δε βγήκε βεβιασμένα το γέλιο μου, μα με απόλυτη φυσικότητα.  Και αυτό προσωπικά το εκτιμώ σε μια ταινία.  Όταν μπορεί να σε κάνει να γελάς ή να χαμογελάς, χωρίς να πιέζει τη κατάσταση και για να γίνει οπωσδήποτε αρεστή.  Και σε αυτή τη ταινία και γέλασα και χαμογέλασα...



O Jerry (Jack Black) είναι ένας συνηθισμένος τύπος, που ζει σε μια εξίσου συνηθισμένη πόλη.  Ο καλύτερος του φίλος ο Mike (Mos Def) διαθέτει ίσως το τελευταίο κατάστημα με βινετοκασέτες στην πόλη, καθώς πλέον οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων με dvd έχουν αρχίσει να κατακλύζουν σιγά σιγά ακόμα και αυτή τη μικρή περιοχή.  Μια μέρα ο Jerry επισκέπτεται ένα κοντινό εργοστάσιο, με σκοπό να διαμαρτυρηθεί σχετικά με τη μόλυνση που προκαλεί στη περιοχή.  Κάτι όμως πάει πολύ στραβά (μιλάμε για τον Black, μη το ξεχνάτε!) και έτσι ο Jerry καταλήγει να....μαγνητιστεί!!.  Όταν λοιπόν την επόμενη μέρα επισκέπτεται τον φίλο του στο κατάστημα του, καταλήγει να διαγράψει άθελά του, τις ελάχιστες εναπομείναντες ταινίες του μαγαζιού!!.  Τώρα οι δυο τους θα πρέπει να βρούν έναν τρόπο να ξαναγράψουν τις ταινίες μόνοι τους, καθώς εάν χαθούν και οι τελευταίοι πελάτες του μαγαζιού, θα αναγκαστεί να κλείσει.
Θεωρώ οτι η ταινία έχει ένα πραγματικά πολύ έξυπνο σενάριο και καλούς ηθοποιούς, ιδανικούς για τους κωμικούς ρόλους, που μπορούν άνετα να την υποστηρίξουν.  Πρέπει να πω οτι την περίμενα λιγάκι καλύτερη, χωρίς αυτό να σημαίνει οτι έτσι κι αλλιώς δεν είναι από τις ωραίες κωμωδίες, που έτσι κι αλλιώς λόγω story σου μένουν.  Έχει πλάκα γιατί πολύ απλά σχεδόν όλοι μας (αν οχι όλοι) έχουμε κάποια στιγμή σκεφτεί πως θα ήταν αν παίζαμε σε κάποια διάσημη ταινία, ενώ πολλοί είναι και εκείνοι που έχουν προσπαθήσει να γυρίσουν σκηνές από γνωστές ταινίες, με πραγματικά ξεκαρδιστικά αποτελέσματα.  Βέβαια αυτό γίνεται όταν διαθέτεις πολλή φαντασία, όρεξη, αλλά και πολύ ελέυθερο χρόνο, όπως ακριβώς οι πρωταγωνιστές της ταινίας.  Για παράδειγμα πρόσφατα με πληροφόρησαν οτι μπορείς πολύ άνετα να γυρίσει τη σκηνή στο ρινγκ, από την ταινία Rocky, και σε περίπτωση που δεν έχεις σκοινί για να δηλώσεις τον χώρο του ριωνγη, μπορείς πολύ απλά να χρησιμοποιήσεις....χαρτί τουαλέτας!! :P  Προσωπικά το βρίσκω εμπνευσμένο και συγχαρητήρια στα παιδιά που το έκαναν! ;)
Κάπως έτσι κινείται και αυτή η ταινία.  Οι πρωταγωνιστές προσπαθούν με οτι υλικά έχουν στη διάθεσή τους, να ξαναγυρίσουν ταινίες όπως οι "Ghostbusters" και "Driving Miss Daisy" και πιστέψτε με το καταφέρνουν με μεγάλη επιτυχία!.
Βέβαια όσοι ψάχνουν την κωμωδία με την οποία θα ξεκαρδιστούν στα γέλια, μάλλον δύσκολα θα επιλέξουν αυτή, καθώς όπως σας είπα, δεν ενδείκνυται για τρελά γέλια.  Καταφέρνει όμως να συνδυάσει το γέλιο με το δραματικό στοιχείο, κυρίως προς το τέλος και γι'αυτό ακριβώς ανέφερα οτι με τη ταινία αυτή και γέλασα και χαμογέλασα.
Η σκηνοθεσία δεν έχει κάτι το τρομερό, είναι συνηθισμένη και θα έλεγα ρεαλιστική και συμβατική, χωρίς εφε και διάφορα τέτοια 'κόλπα'.  Και νομίζω οτι δε θα χρειαζόταν κιόλας, θα ήταν τελείως περιττό.  Όλη η ταινία στη προκειμένη περίπτωση είναι το σενάριο και οι δυο πρωταγωνστές, που δίνουν ρέστα στη προσπάθειά τους να αφήσουν τελικά τους πελάτες ικανοποιημένους, άσχετα αν οι ταινίες είναι δικές του επανεκτελέσεις και είναι πραγματικά για κλάματα...από τα γέλια!.
Νομίζω οτι εάν θέλετε να περάσετε χαλαρά και να διασκεδάσετε, είναι πολύ καλή επιλογή, δεδομένου του πόσο δύσκολα πλέον βρίσκεις μια κωμωδία (ο θεός να τις κάνει πλέον!) που να σε κάνει να γελάς.  Θα βρείτε σίγουρα τους εαυτούς σας να θέλουν να βρίσκονται στι θέση των δυο φίλων.  Εγώ πάντως θα ήθελα με τα χίλια να κάνει τέτοιο!.  Δέχομαι προτάσεις όποιος έχει κάτι καλό στο μυαλό του παιδιά! :P

http://www.youtube.com/watch?v=62CZL9Rhz8Y&feature=related

H TV ΣΗΜΕΡΑ....

STAR: 21:00, O Πόλεμος των Κόσμων, με Tom Cruise, Dkota Fanning, Tim Robins.  Εξωγήινοι, σαματάς, πολύ τρέξμο για τη σώσει ο καθένας τον εαυτό του και ένας χαμός από εφε, από τον Spielberg.  Κάτι μου λέει οτι το original είναι για μια ακόμη φορά, απείρως καλύτερο.  Αλλά επειδή μπούχτισα πια με τους Αϊ-Βασίληδες, τα ξωτικά και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, καλύτερα δείτε τους κακούς εξωγήινους.  Φτάνει πια με τη γλυκανάλατη ατμόσφαιρα των γιορτών!!.


Adios προς το παρόν!

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Black Swan: Ο μαύρος κύκνος που όλοι κρύβουμε μέσα μας....

 NEW ARRIVAL


 
Hello και Καλή Χρονιά σε όλους μας!.  Κλασσικά και κοινότυπα, αλλά εύχομαι σε όλους πάνω απ'ολα υγεία, μα και πολλή πολλή αγάπη για το 2011 :).  Σήμερα λοιπόν σας είχα πει οτι επιτέλους θα ανέβαζα το new release, μιας που χτές είχα πάρει ρεπό από το blogaki μου.  Σήμερα λοιπόν μιλάμε για το Black Swan....απλά εξαιρετικό!.




Ο Aronofsky είναι για μια ακόμη φορά εδώ και τι να πω, μας παρουσιάζει μια ακόμη εκπληκτική ταινία.  Μπορεί τα θεματάκια μου να τα έχω με τον συγκεκριμένο σκηνοθέτη, αλλά ειλικρινά οι περισσότερες (αν οχι όλες) του ταινίες είναι πραγματικά καλές.  Έτσι και αυτή!.  Έχει προταθεί για 4 Χρυσές Σφαίρες, και βρίσκεται ήδη στο νούμερο 51, των 250 καλύτερων ταινιών σύμφωνα με τη λίστα του IMDB.  Και απ'οτι φαίνεται, όλο και κάποιο Oscaraki θα τσιμπήσει...
Η Nina Sayers (Natalie Portman) είναι μια συνεσταλμένη και γλυκιά μπαλαρίνα, στην οποία δίνεται η τεράστια ευκαιρία να υποδυθεί τον ρόλο, που κάθε μπαλαρίνα ονειρεύεται, αυτόν του Λευκού Κύκνου, στο πασίγνωστο έργο του Tchaikovsky, The Swan Lake.  Η Nina υποδέχεται ενθοθσιασμένη τα νέα για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, όμως τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά.  Ο Λευκός Κύκνος είναι εύκολη υπόθεση για μια τόσο πειθαρχημένη και 'αθώα' μπαλαρίνα.  Τι γίνεται όμως με τον Μαύρο Κύκνο, τον 'δίδυμο', διαβολικό αδελφό του Λευκού;.  Η Nina καλείται να ερμηνεύσει και τους δυο ρόλους μαζί, γεγονός που όσον αφορά τον Μαύρο Κύκνο, είναι κάτι τελείως αντίθετο ως προς την πρωσοπικότητά της.  Εν το μεταξύ μια νέα μπαλαρίνα κάνει την εμφάνισή της στην ομάδα η Lilly (Mila Kunis) η οποία φαίνεται να είναι η προσωποποίηση του Μαύρου Κύκνου και η βασική της ανταγωνίστρια.  Έτσι η Nina θα πρέπει να αγωνιστεί για να διατηρήσει τον ρόλο της πριμα μπαλαρίνας και να καταφέρει να αποδώσει τέλεια και τους δυο, εκ διαμέτρου αντίθετους ρόλους....Ένας αγώνας που θα την αλλάξει για πάντα...
H ταινία είναι ένα έντονο ψυχολογικό θρίλερ, με- κατά την γνώμη μου- δυο εξαιρετικές ερμηνείες.  Αυτή της Natalie Portman και της μητέρας της (Barbara Hershey).  H Portman είναι 
συγκλονιστική και απίστευτα όμορφη σε αυτή τη ταινία.  Φαίνεται να της ταιρίαζει σαν γάντι ο ρόλος του Λευκού Κύκνου, αφού έτσι κι αλλιώς απο την φύση της είναι πολύ ντελικάτη και εύθραυστη.  Όταν όμως προσπαθεί να μπεί και στον ρόλο του Μαύρου Κύκνου, εκεί έρχεται και απογειώνεται.  Δε θέλω να πω πολλά πράγματα για την ερμηνεία της, καθώς έτσι θα αποκαλέιψω και πράγματα, που προτιμώ να τα δείτε καλύτερα στη ταινία.  Θα σας συνιστούσα να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στην ηθοποιό που παίζει τη μητέρα της, καθώς νομίζω οτι πραγματικά είναι η δεύτερη πιο δυνατή ερμηνεία της ταινίας και γενικά η σχέση κόρης-μητέρας είναι λίγο περίεργη και εξηγεί πολλά, οπότε τα μάτια σας ανοιχτά!.  Από την άλλη πλευρά η Mila Kunis δε χρειάζεται να προσπαθήσει και πολύ για να ερμηνεύσει τον ρόλο της μοιραίας και σαγηνευτικής γυναίκας, καθώς και αυτή έτσι κι αλλιώς από τη φύση της έτσι (προσωπικά μου θύμισε πολυ την Angelina Jolie στις παλιές, καλές της εποχές).  Ο Vincent Cassel υποδύεται τον διευθυντή της σχολής του μπαλέτου και είναι καλός, χωρίς όμως κάτι το εξαιρετικό, ενώ σε ρόλο έκπληξη βρίσκεται και η Winona Ryder, υποδυόμενη την παλαίμαχο μπαλαρίνα, με τα πολλά προβλήματα την οποία αντικατέστησε η Nina στον ρόλο του Κύκνου (και εδώ φαίνεται και το χιουμορ του Aronofski, καθώς κάτι τέτοιο είναι έτσι κι αλλιώς η Ryder και στην πραγματική της ζωή).
Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι σκοτεινή, ζωφερή, σχεδόν γοτθική θα έλεγα.  Από τη πρώτη στιγμή ο Aronofsky μας βάζει στον δύσκολο και απαιτητικό κόσμο μια μπαλαρίνας, και οχι τυχαία.  Σίγουρα είναι ένας από τους πιο πιεστικούς και απαιτητικούς χώρους.  Τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο για κάποιον
που βρίσκεται στα όρια του να χάσει το μυαλό του;.  Τίποτα θα έλεγα εγω.  Κάθε σκηνή είναι εμποτισμένη με την αγωνία και την προσπάθεια της Nina να γίνει η καλύτερη, να γίνει τέλεια, να γίνει ο τέλειος Κύκνος.  Καταπιεσμένη σεξουαλικότητα, φαντασιώσεις, παραισθήσεις, ζήλια, λαγνεία, εκδίκηση, όλα τα βαθύτερα και πιο σκοτεινά συναισθήματα που τελικά όλοι κρύβουμε μέσα μας, βγαίνουν στη ταινία και σε κατακλύζουν.  Αυτό που το κάνει ακόμα καλύτερο, είναι οτι τα βιώνεις μέσα από μια χαραμάδα και οχι μια ανοιχτή πόρτα, εννοώντας οτι δεν είναι απροκάλυπτα εμφανή και με υπερβολικές δόσεις.  Αλλά κάποια στιγμή πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέσαι, πως στο καλό κατέληξαν έτσι τα πράγματα, χωρίς να έχεις καταλάβει οτι από την πρώτη στιγμή ο ιστός είχε αρχίσει να υφαίνεται.  O Aronofsky έκανε μια εξαιρετική επιλογή ως προς το consept της ταινίες και τα συμβολικά θέματα που περνάει μέσα από αυτή.  Ο λευκός και ο μαύρος κύκνος συμβολίζουν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος και προκαλεί έκπληξη (και τρόμο θα έλεγα) όταν αντιλαμβάνεσαι οτι ο καθένας μας κρύβει μαι τέτοια αυτοκαταστροφική δύναμη μέσα του.  Φυσικά από μια τέτοια ταινία, δε θα μπορούσε να λείπει και η μουσική του Clint Mansell που για μια ακόμη φορά είναι εκπληκτική και συγκεκριμένα...σε στοιχειώνει.  Απόλυτη ισορροπία ανάμεσα σε αυτό που βλέπεις και αυτό που ακούς.  Και πως δε θα μπορούσε άλλωστε...
Το Black Swan είναι μια ταινία από τις καλύτερες της χρονιάς, οπότε αν είστε από εκείνους που αποφασίζουν να τη δούν μόνο και μόνο γι'αυτόν τον λόγο...καλά θα κάνετε.  Όσοι πάλι επιλέξετε να την δείτε γιατί η όλη ιστορία σας προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον, θα κάνετε λίγο καλύτερα.  Όσοι τέλος επιλέξετε να την δείτε και σας κάνει αυτό που λέμε, blown away θα κάνετε την καλύτερη δουλειά, γιατί μεταξύ μας η συγκεκριμένη ταινία είναι από αυτές που χωρίς...κόπο, αλλά με πολύ πάθος καταφέρνει να σου πάρει το μυαλό.  Το δικό μου πάντως το πήρε...

http://www.youtube.com/watch?v=5jaI1XOB-bs

Εάν ακόμα δεν έχετε πειστεί για το αν αξίζει αν την δείτε, απλά θα σας αναφέρω την απάντηση που έδωσε η Portman.  Ένας δημοσιoγράφος την είχε ρωτήσει: "πως θα μπορούσε κάποιος να δει αυτή τη ταινία.  Πως πείθεις έναν άντρα για παράδειγμα, να δει μια ταινία με μπαλέτο;.  Ή πως να κάνεις τις γυναίκες να δουν ένα θρίλερ ουσιαστικά;".  Η απάντηση της Portman ήταν αποστομοτική.  "Είναι απλό, θα τη δουν για την λεσβιακή σκηνή, όλοι θέλουν να δουν κάτι τέτοιο!".  Respect :P

Η tv σήμερα δεν έχει τίποτα το αξιόλογο, οπότε επιλέξτε καμιά από τις τόσες καλές που σας έχω προτίνει :P.  Βρέχει κιόλας σήμερα, οπότε τι καλύτερο, από ταινιούλα στο σπιτάκι με καλή παρέα;.

Till tomorrow....enjoy!