Le Nom de gens: So make love, not war!

NEW ARRIVAL


Καλημέρα, καλημέρα!  Πέμπτη σήμερα και βγαίνουν καινούριες ταινίες στις αίθουσες, με το "Hangover 2" να αναμένεται από τους περισσότερους από εμάς.  Απ'οτι διάβασα γενικά από'δω κι από'κει οι απόψεις διίστανται, αλλά όπως και να'χει είναι μια καφροκωμωδία που όλοι μας θα δούμε, για να ζήσουμε και πάλι τις επικές στιγμές που μας πρόσφερε και η πρώτη, με τον fat Jesus και όλη την παλιοπαρέα.  Όταν λοιπόν την δείτε και ηρεμήσετε, τσεκάρετε και την σημερινή ταινιούλα που θα σας προτείνω, μιας που και new arrival είναι και πολύ καλή.  Le Nom des gens...

O Arthur Martin (Jacques Gamblin) είναι ένας σοβαρός σαραντάρης, με μια στρωμένη δουλειά και ο τύπος του ανθρώπου που δε του αρέσει να ρισκάρει.  Μια μέρα και με εντελώς αναπάντεχο τρόπο θα μπει στη ζωή του η Bahia Benmahmoud (Sara Forestier), μια ατίθαση νεαρή ακτιβίστρια, η οποία συνηθίζει να κοιμάται με τους πολιτικούς της αντιπάλους προκειμένου να αλλάζει τα πολιτικά τους πιστεύω!  Ο Arthur θα χάσει το μυαλό του με την πιτσιρίκα Bahia και τελικά θα συνειδητοποιήσει οτι αυτά που τους ενώνουν, είναι πολλά περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν...
Η ταινία του Michel LeClerc είναι ένα είδος κομεντί/κωμωδίας, που παρουσιάζει όμως ένα εναδιαφέρον λόγω περιεχομένου.  Μη περιμένετε να δείτε χαζορομαντικούς ήρωες ή χιλιοπαιγμένα σενάρια του τύπου 'νεαρή κοπέλα κοιμάται με τον γκόμενο της καλύτερης της φίλης' και τα σχετικά.  Το σενάριο της συγκεκριμένης ταινίας είναι αρκετά έξυπνο και καταφέρνει με έναν πολύ ωραίο τρόπο να ενώσει δυο κόσμους που βασικά φαίνονται ξένοι: την πολιτική και το sex.  Η Bahia είναι (παραείναι βασικά :P ) μια φιλελεύθερη τύπισσα, η οποία κάνει μότο της ζωής της την φράση "Make Love, Not War".  Κυκλοφορεί ημίγυμνη (ενίοτε και γυμνή), ελευθερώνει καβουράκια που πάνε για μαγείρεμα, στη θάλασσα και χαρακτηρίζεται από ένα χίπικο ύφος και τρόπο ζωής.  Από την άλλη πλευρά ο Arthur που είναι και κομματάκι μεγάλος γι'αυτήν, είναι μετρημένος και ολίγον μουρτζούφλης και ζει μια οριοθετημένη αρκετά ζωή, χωρίς εκπλήξεις και απρόοπτα.  Φυσικά από τη στιγμή που συναντάται με την πρωταγωνίστρια, όλος ο κόσμος του έρχεται τούμπα και ανακαλύπτει τις πραγματικές χαρές της ζωής.

Ο τρόπος με τον οποίο έχει στήσει την ταινία του ο LeClerc καταφέρνει να εξισορροπήσει τα πράγματα έτσι ώστε η ζυγαριά να μη γύρει ούτε προς την πλευρά της πολιτικής, ούτε προς την πλευρά μιας ακόμη σχεσιακής, βαρετής ταινίας.  Το έξυπνο της υπόθεσης είναι οτι βάζει και τους δυο ήρωές του να αποτελούν άτομα που πολλές φορές αντιμετωπίζουν την κοινωνική περιθωριοποίηση, καθώς η Bahia είναι μισή αλγερινή, μισή γαλλίδα, ενώ ο Arthur είναι εβραίος.  Κάτω λοιπόν από μια κοινή 'σκεπή' ξεκινούν μαζί και...όπου τους βγάλει.  Έχοντας και οι δυο στην πλάτη τους ένα παρελθόν που τους στιγματίζει στην τωρίνη τους ζωή, με την μεν Bahia να είναι περήφανη για την ιστορία της, τον δε Arthur οχι και τόσο,  ο LeClerc μας δίνει ένα μίγμα κοινωνικοπολιτικής κριτικής της σύγχρονης Γαλλίας, υπό το πρίσμα ενός ζευγαριού.  Δε σου πετάει στεγνά γεγονότα της πολιτικής σκηνής της Γαλλίας, με ξύλινο λόγο και ακόμα πιο ξύλινη σκηνοθεσία.  Ίσα ίσα πρωτοτυπεί μέσα από την παρουσίαση δεξιών, αριστερών, φιλελεύθερων, οικολόγων, χίπιδων-τα πάντα- μέσα από την οπτική ματιά των δυο πρωταγωνιστών, όσο αυτοί βρίσκονται σε σχέση μεταξύ τους.  Η Forestier μάλιστα το πάει και ένα βήμα παραπέρα, χρησιμοποιόντας το sex ως όπλο για να αλλάζει την πολιτική κατεύθυνση των αντιπάλων της, και νοιώθοντας οτι με τον τρόπο αυτό καταφέρνει και κάνει μια επανάσταση, μια αλλαγή στον δικό της και τον κόσμο γενικότερα.

Η σκηνοθεσία καθεαυτή του LeClerc είναι έξυπνη και ενδιαφέρουσα.  Χωρίς να ακολουθεί μια αυστηρή συνοχή, επικεντρώνεται αρκετές φορές σε αποσπασματικά κομμάτια από την παιδική ηλικία των πρωταγωνιστών, αλλά και τα νεότερα χρόνια των γονιών τους.  Ωραίο εύρημα βρήκα το γεγονός οτι σε κάποιες στιγμές ο έφηβος Arthur 'εμφανίζεται' στην παρούσα ζωή του ενήλικου εαυτού του ως συμβουλάτορας για διάφορα θέματα, και κυρίως για την σχέση του με την Bahia..Οι εναλλαγές της ασπρόμαυρης και έγχρωμης εικόνας είναι επίσης παρούσες για να δηλώνουν την μετάβαση από το παρελθόν, στο παρόν.  Σε αρκετές σκηνές που το χρώμα μοιάζει σχεδόν καμένο, τονίζεται διαρκώς η ερωτική σχέση του ζευγαριού και όλη αυτή η παραζάλη του έρωτα, οπότε αποτελεί και αυτό ένα ενδιαφέρον παιχνίδι χρωμάτων και εικόνας.
Σε γενικές γραμμές είναι μια γρήγορη και ευχάριστη ταινία, που εκτυλίσεται με φόντο διάφορες πόλεις της Γαλλίας και ένα πολυποίκιλο, κοιωνικό περιβάλλον.  Έξυπνο σενάριο, όμορφη σκηνοθεσία και αρκετά συμπαθητική, είναι μια ταινία που βλέπεται με ευχαρίστηση και σίγουρα θα αρέσει σε όποιον την προτιμήσει.
Ξεκινάει να παίζεται από σήμερα στους κινηματογράφους.

http://www.youtube.com/watch?v=Z9maqVS-6ZE&feature=relmfu

TRIVIA

• Σκηνοθετημένη σε 8 εβδομάδες.
• Ο σκηνοθέτης Michel LeClerc αναφέρει οτι σκηνοθετικά επιρέαστηκε από τις ταινίες "Annie Hall" (1977) και "Radio Days" (1987) του Woody Allen.
• Αρχικά ο ρόλος της Bahia είχε γραφτεί έχοντας ως πρότυπο μια αραβική Marilyn Monroe.  Αργότερα οι παραγωγοί είχαν τέτοιο πρόβλημα στο να βρούν μια ηθοποιό με νοτιοαφρικανικές ρίζες, ώστε αναγκάστηκαν να ξαναγράψουν τον ρόλο, έχοντας στο μυαλό τους την Forestier.

(Πηγή IMDB)

H TV ΣΗΜΕΡΑ....

STAR: 21:00, 300, με τους Gerard Butler, Lena Headey.  Ακόμη μια καλή μεταφορά graphic novel του Frank Miller.  This is Sparta λεμε!

MEGA: 01:30, Sillent Hill.  Μεταφορά του ομόνυμου video game στην οθόνη.  Mια μητέρα χάνει την κορούλα της και αναγκάζεται να την αναζητήσει σε μια φαινομενικά εγκαταλημένη και σκιαχτική πόλη-φάντασμα.  Σύντομα θα ανακαλύψει οτι δεν είναι ακριβώς μόνη της εκεί...

Αύριο έχουμε ψηφοφοριούλα, μη ξεχαστείτε!  Favorite movie with aliens για αύριο,so be here! : )

Adios!

(500) Days of Summer: Μια αγάπη της διπλανής πόρτας!

Δηλαδή τι πρέπει να γίνει;  Πρέπει να σας μαλώσω πάλι;;  Ούτε ενα σχολιάκι, μα γιατίιιιιι;;;;  Τι σας έχω κάνει;;;  :((  Πείτε τίποτα γιατί δε μπορώ και μόνη μου, βαριέμαι!.  Είναι σαν να κάνω έναν ατέλειωτο μονόλογο τόσες μέρες που κανείς δε μου λέει τίποτα.....Όλο με στεναχωρείτε πια....αλλά τεσπα, θα φανώ ανώτερη και δυνατή και θα συνεχίσω!.  Άντε και σήμερα έχω μια πολυ γλυκιά ταινιούλα, ιδιαίτερα για εμάς τις κοπέλες, αλλά ενδεχομένως και για τα άμοιρα τα αγόρια που σέρνουμε να δούν τέτοιου είδους ταινίες μαζί μας, μιας που δεν είναι χαζορομαντική ή υπερβολική.  Είναι όμορφη, όσο όμορφη μπορεί να είναι μια απλή, καθημερινή σχέση.

Τα πράγματα είναι απλά: ο Τom (Joseph Gordon Levitt) είναι ένα αγόρι (δεν τον λές και ακριβώς άντρα μωρέ, γιατί είναι στο πιο γλυκό του σε αυτή τη ταινία) σαν όλα τα άλλα.  Απόλυτα φυσιολογικός, με τη δουλειά του, το σπίτι του, τον φίλο του και γενικά την οχι και τόσο ξεχωριστή ζωή του.  Μέχρι τη μέρα που στη ζωή του μπαίνει η Summer (Zooey Deschanel) και τότε όλα αλλάζουν.  Για το Tom, για την Summer οχι και τόσο, μιας που σε αντίθεση με τον τρελό έρωτα που αρχίζει να νοιώθει το αγόρι μας, η Summer δε πιστεύει στην πραγματική αγάπη και επομένως δυσκολεύεται να αφεθεί και να νοιώσει σε μια σχέση.  Έτσι ο Tom κάνει τα πάντα προκειμένου να την κερδίσει και τελικά τα καταφέρνει.  Για πόσο όμως;.
Το (500) Days of Summer είμαι μια πολυ ευχάριστη και ανέμελη θα έλεγα ταινιούλα.  Εγω που δεν είμαι και γενικά τόσο fan τέτοιων ταινιών όπως έχω ξαναπεί (πρέπει να έχουν κάτι ιδιαίτερο για να μου κάνει το κλικ), ομολογώ οτι σε αυτήν βρήκα αυτό που έψαχνα.  Και μάλιστα, αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι οτι μου άρεσε, χωρίς να έχει κάτι που την κάνει απόλυτα ξεχωριστή, αλλά μάλλον θα φταίει το γεγονός οτι είναι τόσο ρεαλιστική και ζωντανή, θυμίζει τόσο έντονα την πραγματική ζωή, που αυτό και μόνο αρκεί για να μείνει στο μυαλό σου.
Η χημεία ανάμεσα στους δυο πρωταγωνιστές είναι τέλεια και μάλιστα έχουν ξανασυνεργαστεί παλαιότερα σε μια περίεργη ταινία που λέγεται Manic και η οποία είναι όμως πολυ πολύ καλή, αλλά ελαφρώς δύσκολη.  Είναι όμως και οι δυο πολυ καλοί.  Ρεαλιστικοί, φυσικοί και πολύ όμορφοι, τους πάνε γάντι οι ρόλοι και τους φέρνουν εις πέρας μια χαρά.
Ως προς τη σκηνοθεσία, τη βρήκα ξεχωριστή σε κάποια σημεία, αλλά κυρίως μου άρεσε πολυ το γεγονός οτι η ταινία είναι φωτεινή ναι γεμάτη χρώμα.  Νεανική και πολυ δροσερή, αποπνέει αύρα καθημερινότητας, χωρίς σε καμία περίπτωση να καταντάει βαρετή ή επαναλαμβανόμενη.  Και η μουσική είναι ταιριαστή με το ολο consept της, αφού είναι και αυτή ολόφρεσκη και τελείως της δικής μας εποχής.
Η αλήθεια είναι οτι ανάμεσα στις τόσες χαζές και αφελείς ρομαντικούρες του κιλού που βγαίνουν πλέον, υπάρχουν και μικρα διαμαντάκια (του αντίστοιχου είδους πάντα) που αξίζει πραγματικά να δει κάποιος, όπως ακριβώς και η σημερινή ταινιούλα την  οποία συγκαταλέγω πλέον ανάμεσα στις αγαπημένες μου νεανικές, κωμωδιο-ρομαντικές ταινίες.  Γενικά είναι όμορφη και αναζωογονητική, σαν μια πραγματική day of summer και νομίζω πως όπως κι αν τη δείτε μόνοι ή και με παρέα σίγουρα θα την απολάυσετε και θα σας μείνει ως μια απο τις καλές αυτού του στυλ που υπηρετεί.
Αφιερωμένο και το traileraki (τσσσσσςςςς....):

http://www.youtube.com/watch?v=PsD0NpFSADM

Adios!!